Choroby

Artykuły

Stres i emocje u dziecka a astma


Stres i emocje u dziecka  a astma

Coraz wyraźniej potwierdzenie znajduje hipoteza, że stres psychologiczny powoduje zaostrzenie przebiegu chorób o podłożu zapalnym takich jak: łuszczyca, reumatoidalne zapalenie stawów, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, alergie i astma.

Wiadomo, że sytuacje stresowe zaostrzają przebieg astmy i wywołują ataki duszności. Związek ten jest szczególnie wyraźny u dzieci. W brytyjsko-fińskim badaniu dowiedziono, że wybitnie negatywne i stresujące wydarzenie zwiększa ryzyko ataku astmy u dziecka w ciągu kolejnych 2 dni ponad 4-ro krotnie. Co ciekawe, nie odnotowano większego ryzyka zaostrzenia duszności w ciągu kolejnego tygodnia, natomiast po upływie 5-7 tygodni od stresującego wydarzenia ryzyko napadów duszności ponownie wzrastało, tym razem prawie 2-krotnie. Natychmiastowe i odległe następstwa silnych emocji u dzieci z astmą, wiążą się – zdaniem naukowców – z odmiennymi mechanizmami jakie stres zainicjował w układzie immunologicznym i autonomicznym (wegetatywnym) dziecka. Choć brzmi to nieprawdopodobnie, hormony wydzielane w czasie stresu wpływają na liczbę receptorów jakie pojawiają się lub znikają z powierzchni komórek układu immunologicznego, mięśniówki układu oddechowego i innych narządów.

Także przewlekły stres oddziałuje na przebieg astmy u dzieci. W badaniu przeprowadzonym przez japońskich naukowców udowodniono, że zły nastrój matki, jej poirytowanie, złość lub depresja pogarsza przebieg astmy u chorego dziecka.

Nie koniec na tym – okazuje się, że stres w okresie prenatalnym (przed urodzeniem) także wpływa na przyszłe zdrowie dziecka. Stresujące wydarzenia w ciąży i niepokój matki w tym okresie zwiększają prawdopodobieństwo, że jej dziecko zachoruje na astmę w przyszłości.

Zupełnie przełomowym odkryciem było odkrycie mechanizmu w jakim rośnie ryzyko astmy u dzieci przychodzących na świat drogą cięcia cesarskiego. Okazuje się, że burza hormonów stresowych, jakie uwalniają się podczas brutalnego wyrwania noworodka z bezpiecznej kryjówki, powoduje reakcję metylacji w DNA dziecka i trwale zmienia geny kodujące działanie ważnych białek na powierzchni limfocytów. Tymczasem w czasie porodu drogami natury kilkugodzinne przeciskanie się przez kanał rodny rozkłada w czasie stres noworodka związany z tym wielkim przeżyciem.

Na podst.
Thorax. 2004;59:1046-1051
The Lancet 2000, Vol. 356, Issue 9234 : 982-987
Acta Paediatrica July 2009, Vol. 98, Issue 7 : 1096–1099