Choroby

Artykuły

Choruję na schizofrenię, jestem rodzicem


Choruję na schizofrenię, jestem rodzicem

Jest wiele teorii dotyczących przyczyn rozwoju schizofrenii. W ostatnim dziesięcioleciu lekarze i psycholodzy skłaniają się do opinii, że zachorowanie na schizofrenię jest wynikiem genetycznych predyspozycji z jednej strony, a czynników środowiskowych z drugiej. Do schizofrenii może prowadzić zatem współwystępowanie szeregu wzajemnie oddziałujących na siebie czynników biologicznych, psychologicznych i socjologicznych.

Osoba nie posiadająca w rodzinie przypadków chorób psychicznych ma 1% ryzyko rozwoju schizofrenii (czyli 99% szans, że nie rozwinie się u niej ta choroba). Ryzyko zachorowania na schizofrenię wzrasta u osób mających w najbliższej rodzinie przypadki tej choroby (znacząco u bliźniąt jednojajowych lub u dzieci obydwojga rodziców chorych na schizofrenię), w niewielkim stopniu przy występowaniu tej choroby u jednego rodzica (13%), czy dalszych krewnych.
Ryzyko to może zostać „podwojone” w przypadku zaistnienia dodatkowych okoliczności np. konfliktu serologiczny w łonie matki, niedotlenienia w okresie porodu, wirusowego zapalenia mózgu, urazu mózgu, dorastania w patologicznej rodzinie i in. Jednakże nawet wtedy geny nie przesądzają o wystąpieniu schizofrenii.

Zrozumiałe jest, że rodzic chory na schizofrenię może żywić pewne obawy, czy jego dziecko nie rozwinie także tej choroby - otrzymało przecież od niego pewne genetyczne predyspozycje. Ryzyko to jest niewielkie, a rodzic może jeszcze je obniżyć poprzez odpowiednie pokierowanie rozwojem swojego dziecka.

Oczywiste dla wszystkich są zalecenia wychowawcze takie jak właściwa atmosfera i relacje w rodzinie oraz dbałość o zdrowie - tak fizyczne, jak i psychiczne.
Jednakże rodzic z rozpoznaną schizofrenią powinien zwracać szczególną uwagę na rozwój emocjonalny swojego dziecka – oto kilka ważnych rad:

  • Unikaj izolacji socjalnej swojego dziecka – staraj się, aby rozwijało się w grupie rówieśniczej i uczyło wzajemnych relacji społecznych
  • Staraj się uczyć dziecko pozytywnego spojrzenia na życie i umiejętności radzenia sobie z problemami, zwłaszcza ze stresem i lękiem
  • Chroń dziecko przed dramatycznymi doświadczeniami i skrajnymi emocjami w życiu
  • Ucz dziecko czerpania przyjemności z robienia czegoś dla kogoś; staraj się zapobiegać postawie ksobnej
  • W okresie dorastania staraj się utrzymać dobry kontakt, zapraszając młodego człowieka do przebywania także w towarzystwie Waszych dorosłych przyjaciół
  • Bezwzględnie edukuj dziecko w kwestii szkodliwości narkotyków i alkoholu - marihuana i tzw. „lekkie narkotyki” kilkukrotnie zwiększają ryzyko rozwoju psychozy !
  • W razie wystąpienia problemów psychologicznych u dziecka (izolacja, depresja, dziwne zachowania) nie wahaj się zasięgnąć pomocy specjalistów
  • Omów i ustal z rodziną postępowanie na wypadek nawrotu Twojej choroby

Na podst. Materiałów z UCSF PART program (Prodrome Assessment Research and Treatment Program), University of California, San Francisco www.schizophrenia.com