Choroby

Artykuły

SM a niedoczynność tarczycy


SM a niedoczynność tarczycy

Niektóre badania wskazują na częste współwystępowanie różnych chorób autoimmunologicznych (czyli takich, gdzie układ odpornościowy atakuje i niszczy własne zdrowe komórki) wraz ze Stwardnieniem Rozsianym, które także jest przykładem takiej choroby. Podejrzewa się, że istnieją genetyczne predyspozycje zwiększające ryzyko różnych zaburzeń autoimmunologicznych. Wiadomo, że SM współistnieje często z cukrzycą, astmą, reumatoidalnym zapaleniem stawów, chorobą Hashimoto.

Podczas 26 tego Kongresu Europejskiego Komitetu ds. Leczenia i Badań nad Stwardnieniem Rozsianym (ECTRIMS) w październiku 2010 roku, tureccy lekarze z ośrodka w Istambule przedstawili ciekawą pracę, która zwraca uwagę na częste występowanie przeciwciał przeciw komórkom własnej tarczycy u osób chorych na SM.

W badanej grupie 200 osób z SM aż 18% miało podwyższony poziom autoprzeciwciał przeciw-tarczycowych (równy lub wyższy 35 IU/mL), podczas gdy w grupie kontrolnej osób bez SM jedynie u 5% stwierdzono podobne wyniki. U osób chorych na SM poziomy przeciwciał przeciw-tarczycowych oraz hormonu TSH stymulującego tarczycę oznaczano przed i po stosowanej w SM terapii lekami immunomodulującymi. Tylko u 2 osób poziomy przeciwciał przeciw-tarczycowych pozostały podwyższone po terapii. „Zbyt wcześnie, aby wyciągać daleko idące wnioski z tych interesujących wyników – uważa autor badania dr Talar Al.-Harbi - warto jednak oznaczać poziom hormonów tarczycy oraz poziomy przeciwciał przeciw-tarczycowych u chorych z SM.”

Uważa się, że około 1/4 nieleczonych lekami immunomodulującymi pacjentów z SM ma autoimmunologiczne zapalenie tarczycy oraz wynikającą z tego faktu subkliniczną niedoczynność tarczycy.

Na podst. Medscape Medical News, 2010: Plakat 908, ECTRIMS, 15 października 2010