Choroby

Artykuły

Planowanie ciąży a schizofrenia


Planowanie ciąży a schizofrenia

Pragnienie założenia rodziny i posiadania dziecka jest naturalne i zrozumiałe, jednak w przypadku osób z chorobą psychiczną zarówno ciąża jak i rodzicielstwo są szczególnym wyzwaniem. Zwykle pierwsze pytania kobiet chorych na schizofrenię dotyczą stosowania leków psychotropowych w ciąży. Rzeczywiście, w schizofrenii (jak i w przypadku wielu innych chorób jak RZS, łuszczyca, padaczka, choroba dwubiegunowa i in.), stosowane są leki mogące spowodować wady rozwojowe płodu. Żadne leki psychotropowe nie są bezpieczne w ciąży. Zarówno lekarz jak i sama pacjentka muszą odpowiedzieć sobie na pytanie czy obecny stan psychiczny pozwala na odstawienie leków. Jak duże jest ryzyko nawrotu psychozy przy odstawieniu/zmianie leków w jej przypadku? Pacjenci często pytają czy jakieś neuroleptyki bardziej bezpieczne dla płodu od innych. Odpowiedź na tak postawione pytanie brzmi: żadne leki psychotropowe nie są bezpieczne w ciąży. Owszem, uważa się, że jeśli trzeba leczyć psychozę w ciąży to najlepiej neuroleptykami I generacji (leki starsze, lepiej poznane) w możliwie najniższych dawkach. Jednak to nie oznacza, że są one bezpieczne.

Najbezpieczniejszym dla planowanego dziecka ( ale nie matki) rozwiązaniem jest stopniowe całkowite odstawienie leków, z przeniesieniem nacisku na psychoterapię i inne wsparcie niefarmakologiczne. Idealnie byłoby, gdyby ojciec przyszłego dziecka wspierał przyszłą matkę, dopilnowując i pomagając zachować regularny sen, aktywność fizyczną, zdrowe odżywianie

Niejednokrotnie rekomendacje lekarza są bolesne – „ Na obecnym etapie choroby nie jest bezpieczne odstawienie leków, planowanie dziecka należałoby odłożyć na później. Teraz musi Pani zadbać bardziej o siebie. ”

Działanie teratogenne leków psychotropowych nie jest jednak jedynym problemem ważnym w podejmowaniu decyzji o rodzicielstwie. Często osoba chora nie sięga myślą dalej poza narodziny dziecka, a przecież opieka nad dzieckiem, zwłaszcza w trudnych pierwszych miesiącach, to nie lada wyzwanie fizyczne i psychiczne , nawet dla tzw. „zdrowych”. Planując posiadanie dziecka należy zadać sobie także pytanie czy możemy liczyć na czyjąś pomoc w pierwszych miesiącach po porodzie, nie mówiąc już o sytuacji nawrotu psychozy. Czy jest w rodzinie ktoś, kto zadeklaruje, że pomoże w pierwszych kilku miesiącach, i całkowicie zajmie się dzieckiem jeśli zdarzy się tak, że matka będzie wyłączona chorobą?

Decyzja o poczęciu dziecka powinna być szczególnie przemyślana przez osoby chore psychicznie, a lekarz psychiatra powinien poświęcić czas więcej niż jednego spotkania na przedyskutowanie tej kwestii.

Na podst.
WWW.webmed.com
www.healthcentral.com
Konsultacja Dr hab. n. med. Katarzyna Prot-Klingier