Choroby

Artykuły

Religijność a depresja


Religijność a depresja

Coraz więcej badań, także z zastosowaniem elektroencefalogramu (EEG) czy rezonansu magnetycznego (MRI) próbuje ocenić wpływ wiary, medytacji i uduchowienia człowieka na jego kondycję psychiczną. W badaniu opublikowanym w styczniu 2012 w American Journal of Psychiatry, autorzy starali się ocenić wpływ religijności osób chorych na depresję na kliniczny przebieg choroby. Uzyskane wyniki wskazują na ¼ mniejsze ryzyko nawrotu depresji u osób religijnych w porównaniu z grupą osób nie związanych z żadnym wyznaniem i/lub nie przywiązujących wagi do swojej duchowości. Analizując węższą grupę - osób, których rodzice także chorowali na depresję - badacze obliczyli, że ryzyko rozwoju dużej depresji w ciągu kolejnej dekady u osób wysoce uduchowionych oraz wierzących wynosiło tylko 1/10 ryzyka nawrotu depresji dla grupy deklarującej zainteresowania sprawami duchowymi.

Dotychczasowe największe zestawienie (meta-analiza) poświęcone temu zagadnieniu ukazało się w 2003 roku w Psychological Bulletin. Zestawiono tam wyniki 147 badań oceniających około 100 000 pacjentów, co pozwoliło sformułować zaledwie ostrożne twierdzenie , że większa religijność czy duchowość danej osoby „ wiąże się w umiarkowanym stopniu” z mniejszym nasileniem objawów depresji. Silna wiara może obniżać lęk, dawać poczucie wspólnoty z innymi współwyznawcami, wsparcie w grupie wyznaniowej, lecz z drugiej strony ciężkie objawy depresyjne i poczucie braku szczęścia i nadziei mimo szczerej wiary chorego, często powodują silne poczucie winy i alienacji. Ryzyko kryzysu samobójczego także nie jest niższe wśród członków wspólnot religijnych.

Dlatego część psychiatrów ostrzega przed uznaniem religijności i duchowości pacjenta za czynnik zmniejszający ryzyko nawrotu depresji, uważając, że takie podejście może prowadzić do osłabienia czujności lekarza czy terapeuty. Z drugiej strony wiedza, iż pacjent jest osobą uduchowioną, może być pomocna w indywidualnym wsparciu chorego.

Na podst.
Am J Psychiatry. 2012;169:10-12, 89-94.